ความสุขของปลาทอง คือ การได้อยู่ใกล้ๆกับคนที่เรารัก...มีความรักและความห่วงใยให้กันและกัน ... เหอะเหอะ .... ขอบคุนเน้อ ที่จ่ายตังค์ค่ารถเมล์ให้อ่ะ .... ขอบคุนที่ช่วยยกน้ำให้ ... ขอบคุนที่ให้ของขัวญนะ ... 555++ My GiRl AnD i <<< สนุกอ่ะ แต่ซึ้งเนอะ แอบร้องไห้เหมือน.....ใครบางคน 5555 เหอะเหอะ ก็วันเกิดปลาทองน้าา ถึงจาผ่านมาแล้ว แต่ปลาทองก็ไม่เเคยลืมได้ลงเลยยยย คนที่ไปเที่ยวกะปลาทองก็มี พี่นัท ไอ่ฝน นีโม่ แล้วก็ปลาทองง (ความจิงเราไปกะเค้าเองง) ... ก็ตอนแรกไปเดินหาของกินน กาดหลวงง ที่โรบินสันน แต่พอเดินไปเดินมามันไม่มีที่นั่งงง ก็เลยต้องไปกินร้าน เชสเตอร์กิลล์ ... คือปลาทองแบกของเยอะ อ่านะ แล้วไอ่คนขายก็แหมมม เอาถาดมาให้ปลาทองอันเบ่อเร้ออเลยอ่ะ แล้วจาถือไปยังไงล่ะเนี่ยยย ... ปลาทองก็พยายาม ยกถาด ยกน้ำเกือบหกแน่ะ แต่ดีที่นีโม่มาช่วยปลาทองถือไปที่โต๊ะ เหอะเหอะ ขอบคุนจ้าาา .... แล้วเราก็กินๆๆๆๆ แต่ก็กินไม่หมดด เหลือเฟรนฟรายเพียบเลยย ....ด้วยความงก 555 ของนีโม่ ก็แอบเก็บใส่ถุงไกินในโรงหนังง ไอ่เราก็อุตส่าห์ซึ้งๆ คือ แบบว่าอินกะหนังอยู่เงี้ยะ นีโม่ก็มาสะกิดๆ ปลาทองให้กินเฟรนฟรายอยู่นั่นแหละ ปลาทองจาอืดตายแล้ว หลังจากวันนั้นะ ปลาทองไม่คิดจากินเฟรนฟรายอีกเลย เห๊อะ .... แต่ก็สนุกดี....ชอบชอบ อยากมีโอกาสดีดีแบบนี้ิอีก และแล้วว พอเดินไปเดินมาได้ซักพัก ก็จำเป็นจาต้องแยกกัน เหลือไอ่ฝนอยู่กะปลาทองง ตอนแรกจะไปถ่ายติ๊กเกอร์กัน แต่ไอ่ฝนก็บ่นมากๆๆๆๆๆๆๆ รำคาน ก็เลยไม่ได้ถ่ายยย แล้วมันนะ ยังทิ้งปลาทองรอรถอยู่คนเดียวอีกแล้ววว... ปลาทองก็เลยโทรไปจะบ๊ายบายนีโม่ไง .... แต่นีโม่ก็ดุปลาทองอีกละ บอกว่าจะมารอด้วยยย อะไรเนี่ยยย มันเกิดอะไรขึ้น ปลาทองก็ไม่อยากเถียงแล้ว จะมาก็มา พี่นัทกะนีโม่ก็เลยมารอรถเป้นเพื่อนปลาทองงง จบ .... ++ ความจิงมีเยอะกว่านี้นนะ แต่ว่าปลาทองขี้เกียจละ ไม่มีอารมณื ....เหอะเหอะ .......++

มีเสียงหัวเราะ มีทั้งรอยยิ้มตั้งแยะ และของขวัญ มีฉันมีเธอมีเขาทุกโมงยาม มันล้อมชีวิตให้เคล้า ให้ครื้น ให้คึก ให้โครมคราม แต่ฉันยังถามตัวเองทุกที มันเหงา มันหงอยบ้างไหมมาใช้ชีวิตแค่ลำพัง มาฝังตัวเองอย่างนี้ ทั้ง ๆ ที่แสงที่สีและเสียงสะท้านด้วยดนตรี แต่ฉันมันดูเดียวดาย แต่มีอีกคน ที่เป็นเพื่อนกัน ทุกๆ วัน ยังคอยเฝ้าตามฉันมา เหงาเมื่อไหร่ ต้องโผล่มาหา ทักทาย ไม่มีเว้น ได้พูดได้คุยกอดคอเหมือนเดิม เหมือนมาเติม ตัวตนที่เราเคยเป็น เพื่อนคนนี้ ไม่มีใครเห็น เพราะเขาคือความเงียบงัน จะฝัน จะฟุ้ง จะฝอย จะรุก จะถอย ก็คนเดียว จะเหลียว จะเล่น จะเรียน ไม่มีใคร จะเขียน จะคิด จะครวญ จะเร จะรวน ก็ทำไป ไม่มีคนไหนมาฉุดมาดึง ทางโน้นก็แสงทางนั้นก็เสียงและสีอีกกี่สี ชีวิตบางทีจะขาดผึง จะหันจะเหไปไหน ไม่เห็นสักหนสักแห่งนึง ที่เขาเข้าใจเราพอ......... ปลาทองชอบมากๆๆๆๆๆเลยเพลงข้างบนอ่ะ ..... อิอิ วันนี้น้าาา เป็นวันแรกที่ปลาทองได้เล่นขิมมม!!! แน่ะๆ งงอ่าดิ๊!!! ก็ตอนแรกที่ไปไล่บอกชาวบ้านเขาว่าปลาทองจะเล่นระนาดอ่านะ คือว่ามันมีข้อเสีย 3 ข้อถ้วน คือ.... 1. ต้องเรียนกะครูหนู....(หวายยย) 2.ไม่ได้เล่นกะเพื่อนๆทั้งหลาายยย 3. ต้องขึ้นไปเล่นข้างบนห้อง ปลาทองขี้เกียจเดินขึ้นไป (....) ก็นั่นไง .... โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ปลาทองได้เล่นขิมม .... ต้องแรกนะ ก็โคดดดดดดดยากกก แต่พอเล่นไปเล่นมาก็เก่งงง 555 ปลาทองนะอ้อนวอนไอ่ฝนแทบตายย ขอเหอะแกแค่เล่นให้ฉันฟังซักเพลงหนึ่งเหอะ พอมันเริ่มบรรเลงเท่านั้นแหละ .... โอ้โห!!! เก่งชะมัด วันนี้ใครมาเข้าสิงไอ่ฝนว้าาา ไม่อยากเชื่อว่าเพื่ออนคนนี้ก็เก่ง 5555 อ๊ะ! ล้อเล่นนน แล้วในที่สุดด ไอ่ฝนก็กลับบ้านคนแรกก ทิ้งปลาทองไปซะงั้น .... ก็เหลือปลาทองกะไอ่โส ... ปลาทองก็ไปซื้อน้ำโค้กมากิน แล้วก็ส่งมันขึ้นรถแดงงไป .... เอาล่ะสิ ตัวคนเดียวในโลกกว้างใหญ่ ไม่มีเพื่อนเลยยยยย มันทิ้งปลาทองไปกันหมด ปลาทองก็เลยเดินไปรอแม่โดเดี่ยวโดยดายย ... รอจากสามโมงครึ่งกว่าถึงห้าโมงเย็น!!! โอ้โห ขาระบมเลย แล้วก็ทนไม่ไหว เลยเดินมุ่งหน้าไปที่ตู้โทรสับ ตังค์ก็มีแต่เหรียญสิบ ก็เลยเอาวะ .. หยอดไป แล้วโทรหาแม่ กะจะโมโหว่าทำไมมารับสาย ที่ไหนได้แม่ดิโมโหใส่ปลาทองใหญ่เลย บอกว่ามารอรับที่ลานแดงตั้งแต่ส่โมงแล้ว อ่าวว งงเลยดิ ปลาทองโคดมั่วอ่ะ .... พอวางโทรสับเส็ด มันกินตังค์ปลาทองไปเลยอ่ะ สิบบาท ไม่ทอนเลยเห๊อะ นี่ถ้าปลาทองไม่รีบนะ ปลาทองจะทุบๆๆๆๆๆๆๆให้แหลกกันไปข้างหนึ่ง ...หึยๆ แล้วก็เดินเร่งรีบขึ้นรถกลับบ้านนน จำไว้เน้ออ ไอ่ตู้โทรสับ ฮึ่มมมม ..... ไว้วันหลังฉันจะมาเอาคืนนน ย้ากกกกกกกกกกกก..........++

" ฝันแล้วก็อยากจะะฝันอีก .. อยากชวนเธอไปเดินอยู่ในความฝันแล้วพากันไปป....คิดแล้วก็หยิบเอาเสื้อใหม่ ใส่เจ้าตัวสวยไป...แล้วก็ออกไปเดินเฉย...ฝอยกันให้ฟุ้งงง .... เราวิ่งกันไปจนสุดปลายฟ้าแล้วก็ลงนอนน ลมโบกโชยพัดพาว่าวให้ย้อนยุก ยิก ไปมาน่ามองงง ..... มีแมลงเฝ้ารอ แมงปอ สีแดงสีเขียว ตัวเต่าทองง ที่แม่น้ำลำคลองงก็มองดูสุขสดใสสส ..... เก็บฝันนน ให้ดี อย่าให้ฝันนั้นหนีเราไปได้ ประเดี๋ยวลืมม ประเดี๋ยวลืมมม แล้วจาเสียดายยยยย ....++ " 555 จาเปิดเรียนซัมเมอร์แล้ววว ปลาทองจะไปเล่นระนาดด (คิดว่า) .... ไม่เป็นไร ปลาทองสู้เว่ยยยย .... แหะแหะ ...เพื่อนๆจ๋าาา รออีกนิดดดดดดนะ แล้วเราก็จาไปเฮฮากันต่อ ปลาทองก็เหงาาาาาา ไม่มีใครให้ก่อกวนนน เหอะเหอะ ..... เดี๋ยวปลาทองจะเป็นฮิพฮอพ (หิบหอบบบ) 555 ไปเล่นระนาด วู้!!! เท่นะเว่ยยยย .... 555 แต่ขอเหอะ อย่าให้ได้เรียนกะครูหน้าหนูเล้ยยยย เบื่อออออ รำคาญญ กวนประสาททท .............................................++ โชคดีี...++

ก็นะ เป้นอันรู้กันว่าวันงานผ่านไปแล้ววววว ..... เย้เย้ ผ่านไปได้ก็ดี .... แต่ก็นะ ตอนแรกที่ไปงานอ่ะ ... ก็โคดดดดดดดดดดดดอายยยย....พอเดินเข้ามาในประตู ก็เห้นปลาแก่ๆ กะมนุดต่างดาว ยืนอยู่ที่ลงทะเบียน โอ้พระเจ้าาา .... หลบเลยดิ เอาบัตรงานมาปิดหน้าไว้ไง แล้วก็มองไม่เห้นทางอ่ะ คือ เดินชนกรวยสีส้มๆ เข้าแบบเต็มๆ แล้วก็ร้องจร๊ากเลยดิ มันตกใจอ่ะ .... แล้วครูก็หัวเราะกัน.....ฮึ่มมมม อับอายยย แต่ไม่เป็นไร ...เอาวะ กัดฟันเดินหน้าต่อปายยย ..... สู้เว่ยยย .... ก็เป็นไปด้วยดี .... แต่พอจะต้องมานั่งที่โต๊ะกินข้าวนนี่ดิ โห กระโปรงจากที่มันสั้นอยู่แล้วอ่ะ ก็หดขึ้นมาอีก .... ก็เลยเอาผ้าปูโต๊ะมาปิดๆ ไว้ .... แล้วกว่าจะได้กินข้าวนะ ก็ดึกนู่นนน .... ต้องทนนั่งบริจาคเลือดให้ยุงดูดกินนน แล้วตุ่มยุงกัดนะ อันเบ่อเร่อเลยยย คันโคดดดดดด แล้วแบบเพื่อนๆมันก็ฮือฮากัน มาจับตุ่มยุงปลาทองกันอ่ะ แล้วทำหน้าเหวออ คือมันโคดใหญ่ .... แล้วพอหลายๆคนจับใช่ป่ะ คือว่า เป้นคนบ้าจี้อ่ะนะ ก็ร้องจร๊ากเลยดิ มันจั๊กจี๋อ่ะ ... คือแบบวุ่นวายมากๆ....แล้วพออาหารมาก็กินกันอย่างตะกละตะกลามมาก คือโคดอายโต๊ะข้างๆ พออาหารยกมาจานแรก ก็เฮกัน ประมาณว่าฉันจะได้กินแล้วววว .... แล้วพอเขมือบกันเส็ดก็อิ่ม กินน้ำไปโคดเยอะ ก็เลยปวดฉี่ เหอะเหอะ ก็เลยลุกไปฉี่กันยกโต๊ะเลยย ...เหอะ แต่ก็มันมากๆๆๆ ได้กินของหวานด้วย อร่อย อร่อยยย ของโปรดปลาทองเล้ยยย .... อิอิ อยากกินอีก .... ที่ไปงานนี่ไม่ใช่อะไร ไปกินอ่ะ แหะๆ อาหารจีนนน ของโปรดเลยยย .... แต่พอตอนกลับ ก็มีปลาแก่ๆ มายืนรอรถด้วยยย (แอบเขินน) รู้เลยว่าตัวเองพูดไปเรื่อย ไม่รู้เรื่อง ... ก็เล่นมาจะเอ๋กัน ตกใจหมดเลย ตอนแรกก็เห็นแว๊บๆ แต่ก็นึกว่าไม่ใช่ อยู่ดีดีโผล่มาเฉยเลย .... แต่ก็ดีเหมือนกัน ตอนนั้ไม่มีเพื่อนคุยยย .... แหะๆ .... เอาเป้นว่าแค่นี้พอ เมื่อยมือ บ๊ายบาย